Ikoną zajmujemy się od wielu lat, prace z naszej pracowni znajdują się w cerkwiach, kościołach i kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Obok tempery stosujemy różne techniki (ostatnim naszym odkryciem jest emalia komórkowa), starając się zachować przy tym wierność tradycji i kanonowi ikonograficznemu oraz bacząc, by ikona mogła przetrwać wiele lat, ponieważ:

"Siódmy Sobór Powszechny nie określił definitywnie, jakie materiały należy stosować w obróbce i malowaniu ikon, zaznaczył jedynie, że materiał przeznaczony na ikonę winien być trwały. Sobór zlecił umieszczanie obrazów, zarówno malowanych, jak mozaikowych, na ścianach, na deskach, rzeźbienie ich w metalu, w kamieniu, itp. W ten sposób każdy rodzaj sztuki zyskał możliwość współuczestnictwa w dziele tworzenia świętych obrazów, każdy materiał, każdy rodzaj rzemiosła czy twórczości artystycznej został obdarzony błogosławieństwem i uświęcony. Również dzisiejszy Kościół akceptuje nie tylko farby sporządzone na wosku, jak w pierwszych wiekach, czy też na żółtku jaja, (...), ale także obrazy pokryte farbami olejnymi, żywicznymi, lakierami- we wszystkich możliwych kombinacjach. Całe to bogactwo substancji używanych w sporządzaniu ikon może stać się drogocennym mieniem Kościoła, uświęconym i błogosławionym."

(O. Grigorij Krug: Myśli o ikonie. Białystok 1991)